5
Wiele osób w ogóle nie wie, że łabędź jest ptakiem wędrownym. Wynika to bez wątpienia również z tego, że te ptaki wodne są u nas obecne o każdej porze roku.
Łabędź – ptak wędrowny o kilku szczególnych cechach
Odkąd w XVI wieku łabędź zadomowił się w Europie, ten majestatyczny ptak wodny cieszy się u nas ogromną popularnością. Trudno sobie wyobrazić, że te białe piękności należą do ptaków wędrownych, biorąc pod uwagę sam rozmiar i wagę tych zwierząt.
- Największym spośród różnych gatunków łabędzi jest łabędź czubaty, który jest u nas również najbardziej znany. Swoją nazwę zawdzięcza dobrze widocznemu czarnemu zgrubieniu znajdującemu się u nasady dzioba.
- Już na wodzie widać, że łabędzie, które zresztą zaliczane są do kaczek , nie należą do najmniejszych zwierząt. Ten ptak wodny ma około 1,50 metra wysokości i waży zazwyczaj ponad dziesięć kilogramów.
- Przy takich wymiarach trudno sobie wyobrazić, że łabędzie w ogóle są w stanie wzbić się w powietrze. Nie mówiąc już o tym, że łabędzie są w stanie pokonywać duże odległości, jak niektóre inne ptaki wędrowne.
- Ale nawet jeśli wydaje się to prawie niemożliwe, to jednak jest prawdą: łabędzie są nie tylko największymi ptakami wodnymi, ale należą również do najcięższych ptaków zdolnych do lotu. Widać to szczególnie podczas startu i lądowania łabędzi.
- Ani start łabędzia, ani jego lądowanie nie są tak naprawdę majestatyczne. Ze względu na swoją wagę łabędź musi najpierw nabrać rozpędu i przebiec kawałek po wodzie, zanim znajdzie się w powietrzu.
- Ze względu na swoją wagę i ciężkie uderzenia skrzydeł jego zachowanie w powietrzu również nie jest zbyt eleganckie. Zwłaszcza jeśli porówna się łabędzie z innymi akrobatami powietrznymi, które są jednak wielokrotnie lżejsze.
Łabędzie – niektóre z nich regularnie migrują
Łabędź potrzebuje wprawdzie krótkiego rozbiegu, zanim wzbije się w powietrze, ale potem bez problemu pokonuje dalsze odległości. Jednak mimo że łabędź zalicza się do ptaków wędrownych, większość europejskich łabędzi nie odczuwa chyba szczególnej potrzeby odbywania dłuższych podróży.
- Jedynie łabędzie, które zamieszkują dość daleko na północy, na przykład na Islandii, przed nadejściem mrozów wyruszają w kierunku cieplejszych stron. Wiele ptaków wodnych, takich jak łabędzie śpiewające, zimuje wówczas na naszych wybrzeżach. Niektóre jednak pokonują znacznie większe odległości.
- Raz w roku, w okresie letnim, nasze łabędzie również znikają na kilka tygodni. Ptaki wodne wyruszają nad jezioro IJsselmeer. Tam spędzają okres pierzenia. Dopóki trwa wymiana upierzenia, łabędzie nie są zdolne do lotu. Z tego powodu w tym czasie zwierzęta osiedlają się w bardzo spokojnym i bezpiecznym miejscu.
- Łabędzie czubate dożywają zresztą sędziwego wieku, pod warunkiem, że pozostawi się je w spokoju. Oznacza to, że nie należy ani karmić łabędzi, ani ich spożywać. Chociaż mięso łabędzia i tak jest niejadalne. W optymalnym przypadku łabędzie osiągają wiek do 20 lat.
- Bezsensowne karmienie zwierząt szkodzi nie tylko łabędziom, ale także wodom, w których żyją ptaki. Łabędzie żywią się wyłącznie pokarmem roślinnym, a nie starym chlebem czy bułkami.
